2 weken was het al geleden dat ik nog m’n lijnen heb kunnen natmaken. Waarom? Dat weet ik zelf niet maar het karpervirus was deze keer echt niet te kalmeren. De dagen ervoor worden dergelijke voorbereidingen gemaakt zodat ik vrijdagavond na de namiddagshift naar m’n thuiswater kan vertrekken zonder al te veel opstoppingen. Woensdagavond had ik ook al ruim 2kg bollen gaan strooien, wel op een redelijke oppervlakte. Ik had er een goed oog op, het kon dus niet vlug genoeg vrijdagavond zijn!

Al puffend begeef ik me naar de waterkant met een vol beladen barrow. De weersomstandigheden zijn zoals ik ze graag heb; niet te warm met een licht briesje die uit de goede windrichting komt geblazen. Het is ondertussen al donker en in de verte kan je het zien bliksemen. Weliswaar zonder gedonder. De brolly wordt terug op z’n vaste stekje neer geplaatst en de stokken worden ook deze keer terug voorzien van een uitgebalanceerde snowman presentatie. Een echte toprig als je het mij vraagt, op dit water. Ook dit jaar kan ik niet klagen qua aanbeten en inhakingen. De bottombait wordt uiteraard de lookbol die de boel hier goed draaiende houdt. Als pop-up kies ik deze keer de witte vanille en de oranje paradise fruit in 14mm diameter. De kleuren kies ik louter omdat de karper dit beter zou kunnen opmerken op de -hier toch wel- licht begroeide bodem. Nadat de stokken te water zijn gelaten laat ik nog een kleine kilo bollen te water. Het water gedraagt zich kalm en er zijn geen springende of rollende vissen op te merken. Stilte voor de storm? Ik verkies om m’n slaapzak op te zoeken en nog wat te kijken naar de nog altijd blijvende bliksem in de verte. Het is een mooi tafereel, de donkere, bruine lucht die plots enkele seconden met enkele schichten opflikkert om dan terug volledig in z’n nachtelijke gedaante te veranderen. En dit alles in een uitermate rustieke omgeving waar je alleen ‘gestoord’ wordt door piepende meerkoeten en kwekkende kikkers. Ik geeuw een laatste keer en vertrek naar dromenland.


Daar doe je het dus voor!

Iets voor 4u krijg ik een heel raar gevoel. Heel diep binnenin. Ik kom lichtjes wakker, open m’n ogen en voel dat er iets gaat gebeuren. Nog geen 2 seconden later zet m’n Delkim het op een lopen! De vis sleurt al direct ettelijke meters van de spoel en heeft geen moeite om zich van z’n beste kant te laten zien. 10 minuten later is de beul nog altijd niet bovengekomen en ik begin me al best druk te maken. Beetje bij beetje wordt de spoel dikker en kan ik hem dichter bij de oever brengen. Tijdens het geven en nemen heeft ie zich al een paar keer aan het oppervlak laten zien. Maar niet voor lang! Ik hoop op een goede vis, het was trouwens al een tijdje geleden dat ik hier nog een 30+’er heb geland. De vis begint na ongeveer 20minuten zijn laatste vinslagen te geven en wordt nu zorgvuldig naar het net geloodst. Eenmaal het net rond z’n -toch wel redelijke- lichaam kan worden geplaatst, kan ik eventjes bekomen van de toch wel enerverende (th)(d)rill die hij teweeg bracht. De schepstok wordt verwijderd en ik rol zorgvuldig de netzak dichter bij de sportieve zandput bewoner. Gelijk ik de netzak wil optillen zegt iets in m’n onderrug dat het beestje wel eens veel zwaarder kan wegen dan +-15kg. Ik begin al te dromen.. . Ik klauter zorgvuldig omhoog, leg de vis op de mat en wil zo vlug mogelijk zien wat er eigenlijk in dat net zit! Op het eerste moment kon ik het niet geloven. Ik kijk nogmaals en jawel. Het is verdomd de 2^e grootste van het water en die staat hier bij iedereen op z’n verlanglijstje. Ik en m’n vaste vismaat David vinden hem de vis van het water, the big boss zoals je wel kan zeggen.

‘De grote schub’ heeft een uitstraling die andere vissen niet hebben. Hoewel hij toch redelijk veel op de kant komt heeft deze karper een bijzondere sfeer rond hem hangen. Hij lijkt gemakkelijk te vangen maar is toch zo ver weg.. . Deze keer niet en ik omarm de meest waardevolste buit tot nu toe in m’n vissersleven.

Ik ben benieuwd wat Reuben Heaton ervan te zeggen heeft en vertrouw hem toe om het exacte gewicht van deze kolos prijs te geven. De naald gaat goed door en stopt bij een welverdiende 24.2kg. Tevens nieuw pb en een pak emotie raast door m’n hoofd. Daar doe je het dus voor! Ik zak de vis in een ruime bewaarzak en bel direct enkele goede vrienden op in het holst van de nacht. Uiteindelijk kan ik Wesley bereiken en wordt de fotosessie in een paar seconden afgesproken. Die ochtend wordt om nooit te vergeten. Ik en ‘DE grote schub’ samen, dicht bij elkaar. Een moment om nooit meer los te laten! Het staat in je geheugen gegrift. Ik geniet nog van de laatste ogenblikken samen met mijn buit en minuten later sta ik in het water om hem terug in z’n natuurlijke habitat los te laten. Weg van de drukke bovenwereld, terug veilig tussen het riet en het wier en terug om iemand anders blij te maken.

Speciale dank aan Wesley voor de prachtige foto’s, David voor alles dat ik maar kan bedenken op gebied van de karpervisserij, Stéphanie omdat ze blijft in me geloven en Energy Baits for making it happen!

Proficiat met de schitterende PB namens Energybaits